آفتاب آمد د ليل آفتاب

تغيير مکان به blogfa

سلام  به همه ی  دوستای  خوبم  

از اين  به  بعد آفتاب آمد دليل آفتاب  

فعاليت خودش  رو در   بلاگ فا شروع می کنه 

و اميد وار است  که   شما دوستای  خوبش   تنهاش  نزاريد  

و   آفتاب  نورش  از روزهای  قبل  بيشتر  بشه 

پس  با  حضور  دوبارتون   آفتاب من  رو نورانی تر  کنيد

 

http://aftab2005.blogfa.com

 

 

منتظرهستم تنهام  نزاريد 

 

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        شنبه ۳ دی ،۱۳۸٤ - HaMiDeH BaNo0

***بازگشت به اميد ***

        
نگاه  
          
          زرد 
                     
                      پاییز 
                                
                                 را ورق  
                                             
                                                 بزن 
                                                   
                                                            تا به 
                                                              
                                                                      عشق 
                                                         

                                                                                 برسیم ...

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        دوشنبه ٢۱ آذر ،۱۳۸٤ - HaMiDeH BaNo0

با کمی تأخير

        ***  آخرين  پروازشان  بود بهانه ی پروازشان ***

  

    کسانی که خود  خبر آور  بودند  اين بار خود  خبر ساز  شدند

******

 

نمی دانم در طرح بزرگ

 

 خدا من چه نقشی دارم

 

و چه سرنوشتی ؟؟؟

 

ولی اين قدر  مطمئنم

 

که بی هيچ نيست....

دکتر  علی  شريعتی

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        شنبه ۱٩ آذر ،۱۳۸٤ - HaMiDeH BaNo0

***نا اميدی***

 

ديريست که  در 

غربت (خود) خسته ترينم 

من  به نوميدی خود،  

معتادم  

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        شنبه ۱٢ آذر ،۱۳۸٤ - HaMiDeH BaNo0

*عشق * و * ترس*

 

 

آدم نمی داند  باید از  دیدن این زنان  شرور  و  خاکستری  پوش

  که  انگار  روح  لطیف زنانه  را به  شیطان فروخته  اند

 بترسد  یا  اینکه  مضحکه ی دست 

این  عجایب  خلقه ها می شود  بخندد

حال  آنکه دم از  دوستی  می زنند

اما  پس از  سالها   گوئی  آب  در هاون کوبیده

همیشه میان رفتن  و ماندن  حرفی  است که مارا به اوج می کشد

کاش می شد از  پشت همه ی  تنهایی ها فریاد  زد 

و شیشه های  غبار  گرفته را  پاک  کرد

  یا  قلب هایی را که  سالها  متروک مانده  و تار  عنکبوت   بسته

 را  بزرگراهی  کرد

تا همه ازآن  عبور کنند

فرقی نمی کند...

  گدا,

ثروتمند,  

زیبا,

زشت ,

دانا ,

یا نادان  ,

کاش نگاهامان  شاد بود

با محبت دستان  یکدیگر را به آرامی  می گرفتیم

و به گرمی  می  فشردیم

کاش همه آزادانه  حرف می  زدند

حال  دیگر  زندگی  یک  شانس است

 مثل  شطرنج

 که  یا باید   مات  شوی  یا باید مات کنی

  یا  سیاهی  لشکر  باشی

 شاید هم شبیه بلیط های  بخت آزمایی

البته من  فکر می کنم

  خدا اگر  به کسی  نعمتی  دهد

 محض  آزمایش  چیزی  هم  از  او می گیرد

 پس آنها که  لباس  خاکستری می پوشند

 باید  چیزهایی را هم  از دست  بدهند

شاید همان  دلخوشیه  ساده

  یا آرامش کودکانه را ....!!!!!!

 

 

             از همه  بچه هايی که  ميان  اينجاخواهش می کنم

              که اگه امکان داره براشون  ID من رو add  کنند

               تا من  براشون هر موقع آپ کردم  pm  بفرستم

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        شنبه ٥ آذر ،۱۳۸٤ - HaMiDeH BaNo0

به امید دیدار

سلام خوبيد همگی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟


اول در جواب ایميلها و پی ام های شما


که پرسيديد چرا رفتم ؟؟؟؟؟چرا خداحافظی کردم ؟؟؟؟؟


فقط می تونم بگم که :


دختر های مثل من فقط تاريخ رو می سازند نه قصه های عاشقانه


اميدوارم جواب سوالتونو گرفته باشيد.......


اگه منظورمو نگرفتيد بگيد که بگم بهتون اوکی


**************


با عرض شرمندگی از دوست خوبمون از ميان دو لحظه ی آبی من سر قولم هستم اينو جدی می گم اگه شما ها بريد من ديگه بيام به کی سر بزنم نکيسا هم که نيست ديگه تو هم که می ری خيال واهی هم که ديگه نمی نويسه اونم رفته مارو فراموش کرده مهدی kaadj هم که ديگه رفت آرامش پيش از طوفان هم که دير به دير مياد بقيه هم که هميشه نيستند من بهخاطر شما ا می يومدم حالا که هيچ کدومتون نيستيد همه رفتيد پس منم بايد برم اين جا ديگه کسی نيست



========> *الوعده وفا *<=======



پس



اين وبلاگ برای هميشه تعطيل



خيلی دوستون دارم



پيام هاي ديگران ()        PermaLink        سه‌شنبه ٢٤ آبان ،۱۳۸٤ - HaMiDeH BaNo0

خدا حافظ

  

عشق  يعني  چي؟؟؟

 

يعني  پروانه شدن

 

پس  عاشق  كيه؟؟؟؟؟؟

 

كَسيه  كه فرصت پروانه شدن رو ميده

 

كه الان يه همچين كسي  وجود نداره

 

 

********* 

 

بيايد  دنيا  بسازيم , نه  با دنيا بسازيم 

 

*******

بعضی ها ميگن چرا  استقلا لی  هستی  کلی پی ام برام اومده  بود بعضی ها  تعريف کردن

  بعضی ها هم .....

می دونيد چرا ؟؟

من عاشق رنگ ابيه ام  ابی  به من ارامش می ده  

همه ی  خوبی ها هم  تو ابی  خلاصه ميشه  .....

مثل  عشق ازدواج و.....ولی  در  عوض  قرمز چی ؟؟؟؟؟

 همه  بدی ها  توش خلاصه ميشه  مثل  شيطان  مثل  طلاق و..........

 

*******

 

به  من ميگن جدي تر  بنويس  ....!!!!!!   آجه  جدي بودن يعني  چي اصلا مي دونيد  يعني  چي ؟؟؟؟؟؟

به  نظر  شما ها جدي ا ينه كه  بايد از غم  حرف  بزني  بايد غمگين  بنويسي  تا  بفهمن  طرف  جديه  ؟؟؟؟؟؟

اخه  چرا ؟؟؟ چرا ؟؟؟؟؟

جدي  بودنو  تو غم و غصه مي بينيد  ؟؟؟؟

فقط  بگيد  چرا  ؟؟؟؟

مي دونيد چيه  ؟؟؟

مي دونيد من كي هستم ؟؟؟؟

من دختري  هستم كه تا الان  يه اهنگ  غمگين  گوش  نكردم  يعني  حتي  تو  بد ترين  شرايطم  سمت  اهنگ هاي غمگين  نرفتم  ......يعني  اصلا نمي تونم  اعصابمو بهم ميريزه

مي  دونيد  چرا  چون  هر  موقع  گوش كردم  يه  اتفا قي برام  افتاده

مثل اهنگ

هومن  سزاوار  ( تو خونمون  صداي تو   صداي خنده هاي  تو  ديگه  شنيده نميشه  رفتي براي  هميشه ......) بيشتر  به مرگ مي خوره  هر موقع داشتم گوش مي كردم  يكي  زنگ  زده خونه  خبر  فوت  يكي و بهم داده  هانيه  مگه نه؟؟؟؟؟؟ تو كه يادته  باباي  مينا

مازيار تو هم  يادته  تصادف  مهيار و ......

به خاطر همين از غم نمي نويسم

مگه فقط غم و غصه مي تونه  جدي  باشه  به هر حال بگذريم

تو اين مدت  با خيلي ها تون آشنا شدم  و خيلي  بهتون  عادت كرده  بودم  ولي  خوب بايد برم  هر  اومدني رفتني  داره

ولي من بر مي گردم ولي نمي دونم  كي ؟؟؟؟؟

شايدم  وقتي  برگشتم  تونستم  ازش بنويسم  ولي  هيچ وقت

سعي شو نكردم كه ازش  بنويسم دوستم ندارم

قربون همتون خيلي  دوستون دارم

 

****** 

 

من رفتم  ديگه آپ  نمي كنم

 

 

تا  موقعي  كه............

 

********* 

اينم  تقديم به همتون  از البوم کافی شاپ  هستش آهنگ  قشنگی  هستش

  کاستشو  پيدا نکردم که اسم  ترانه سراشو  بنويسم  بين نوارام گم  شده 

*****

 

خدا حافظ  برو هم بغض  شيشه

كسي  از خاطراتت  رد نميشه

كسي مشق  نگاهتو  بلد نيست

كسي  دلواپس  پاييز بد  نيست

ديگه  اين بي نشون اشكي  نداره

كه  پيش بغض چشم تو بباره

بذار از اين گلايه بي تو رد شه

بره  تو بي كسي تنهات  بزاره

كي  بود اون كه  برات ايينه مي ساخت

همون كه  پيش تو قلبشو مي باخت

كي بود اون كه  غريبي هاتو پرسيد

همون كه  از  يه سايه بي تو ترسيد

كسي  مشق نگاهتو بلد نيست

كسي اندازه ي تو با تو  بد نيست

 

 

 

 

 

 

 

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        دوشنبه ۱٦ آبان ،۱۳۸٤ - HaMiDeH BaNo0

روز تولد من

 

 

جهان در سكوت است همه منتظرند عشق را

در  چشمان منتظر پرستوهاي مهاجر مي توان تجربه كرد

اهميت اين تولد را در راكد شدن آب مي توان  فهميد

عزيزي بودن كودك را در خاموش  شدن باد مي توان درك كرد

تمام فرشتگان آسماني  دستها را در هم گره زده و دعا مي كردند

و دور مادر را گرد شده اند  و تمام  شهر را خوابي آرام فرشته فرا گرفته

و آنها  به زمان گفته اند خاموش باشد

وتنها خورشيد است كه موعود ار خبر مي دهد

 

*********

اري  !! زمان زمان ِ تولد بهترين است

آه !!! كودك متولد شد  به آن شكل كه غنچه شكفته شد

پرنده ها پرواز مي كردند  و آب خروشان شد

و باد به غرش خود  مشغول شد

و فرشتگان  مي رقصيدند

و به هم تولد  كودك دوست داشتني ( حميده بانو ) را تبريك مي گفتند

و كودك مدام در جاي خود مي خنديد .........

 

تولدم مبارك

 

۱۶ آبان  هر سال يادتون نره  

 

 

آره امشب  شب ِ  شادي و شور ِ

شب ِ  عشق ِ شب ِ جشن و سرور ِ

امشب همه جمعند توي  خونه

پره رو دامنت گلاي پونه

عطر تن تو عطر  بهاره

چه قدر دوست دارم خدا مي دونه

حالا نوبت فوت كردن شمعاس

مي درخشي  تو جمع مثل يه الماس

همه بگين مبارك ايشالله

تولد تو جشن همه  گلهاست

تولدت مبارك گل  پونه

گل  عزيز من يكي  يه دونه

همه ترانه هام  پيشكش  چشمات

دلم مي خواد   فقط از  تو بخونه

شعر از : فرزام  فيض

 

 

 

مي گم  چه خودمو تحويل گرفتم  و براي خودم  كارت تبريك  پست  كردم  اونم از نوع  پيشتاز

 

بچه ها  اين مطلب  رو  هانيه  جونمhoney hetfield kabir ) ) خيلي اصرار  كرد بنويسم  هي  گريه  مي كرد

 خودشو چنگ  ميزد  اين قدر  اشك  ريخت تا دلم به  رحم اومد و قبول كردم فقط به خاطر .........

  حالا  به  سخنان هانيه جونم  گوش كنيد

 

هانيه : بر همگان  تولد نو گل تازه  شكوفه زده مبارك باد  باشد كه در  نگه  داري   همچين

غنچه ي  شكفته  اي 

بيشتر از هميشه كوشا باشيم و قدرش را دانسته  و به ان احترام  بگذاريم براي سلامتي و تندرستيه

اين گل ِ نو شكفته همه گي

يك صلوات ِ محمدي

صلوات ِ دومي  بلندتر ختم  شود

من گفتم  شما  چرا گوش كرديد مثلاً اومديد  تولد  حالا همه  دست  دست  دست دست ( خنده )

 

 

اينم  از  هانيه ي  شيطونم

هانيه جون خيلي  دوووووووووووووووووووووووووووووست دارم

فردا مغرور  نشي  ديگه  تحويل نگيري ( خنده )

نه گلم  شوخي  كردم  من تورو ميشناسم  يه عمری

 

ساعت : ۱۲:۴۰ 

۱۶ ابان ۱۳۸۴

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        یکشنبه ۱٥ آبان ،۱۳۸٤ - HaMiDeH BaNo0

عيد فطر

 

عيد سعيد فطر

 

                    روز قبول  بندگی 

 

                                      بر همه روزه داران

 

                                                                  مسلمان 

 

                                                                             مبارک باد

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        پنجشنبه ۱٢ آبان ،۱۳۸٤ - HaMiDeH BaNo0

عشق های دورغين

 

    - چه كار مي كني ؟ تورو خدا پاره اش نكن همون يه  قطعه عكس برام مونده

 

× پس خودش كو ؟

 

-  رفت

 

× كجا؟!!

 

-      پی عشقش

 

× مگه تو عشقش  نبودي ؟!!!

 

-  اگه بودم كه نمي رفت !!!

 

× پس گولت زد ؟؟؟؟

 

-   نه , گولم نزد , گول خوردم!!!!!

 

 

                            ******اينم يه سري توجيه هاي الكي ******

 

 

************

 

دوستت دارم

 

مي پرستم تو را

 

مي خواهمت

 

می مانم 

 

تركت نمي كنم

 

تو هستي وبس

 

عاشقت هستم

 

همه جا با تو هستم

 

خسته نمي شم

 

تا آخر هستم

 

 

........و حرفهائي كه هر كس مي گويد و عمل نمي كند..........

 

                          *****طنز هايي كه بايد به آنها گريست******

 

************

 

مرا باش كه به عكست در قاب چوبي ِ  ديوار

 

دل خوش كرده ام و امروز شنيدم

 

كه با هزاران  نفر رفيقي و هنوز

 

به كسي دل نبسته اي

 

ما دونفر چه قدر به هم

 

شبيه هستيم

 

نه ؟؟!!

 

 

 

 

 

 

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        یکشنبه ۸ آبان ،۱۳۸٤ - HaMiDeH BaNo0

دوران مدرسه ی من

 

سلام به دوستای جديد و قديم  خوبم

كه  تو اين چند وقت باهاتون آشنا شدم

نمي دونم  بعضي هاتون هنوز هم محصل هستيد يا شايدم  يه سري هاتون  درستونو  تموم كرديد  و دانشجوييد و يه سري هاتون  هم كه  شاغل هستيد 

مثل من  يه موقع هايي به  عكس دوران مدرسه  نگاه مي كنيد يا  نه ؟

يه سري هاتون هنوز هم از اون دوران خاطره داريد  يا نه ؟

ولي من هر موقع كه نگاهشون مي كنم

ياد اون وقت ها  كه چه زود سپري شدن ياد موقعايي

كه  چه  ساده بودن  بچه ها  باهم, همشون  يه رنگ بودن  ,همشون مثل خودمون بودن, بچه هايي كه حرفاشون بوي دروغ و كينه نمي داد

ياد دوراني كه 

مي افتم يه حلقه اشك  گوشه ي چشام مي شينه و تموم خاطرات  اون روزا   برام  تكرار  ميشه خاطراتي  كه حاصل  چند سال از  زندگيه ماست

 خاطراتي كه باهاشون بزرگ شديم  به اميد اينكه

 زود اين درس و مدرسه تموم شه  و

 از  دست ناظم و مدير و معلم و  گير دادن شون , درس  پرسيدن ها

 مثبت , منفي دادنشون, امتحان هاشون  و ......

  در كل هر چي كه مربوط به مدرسه هستش  راحت شيم يا همون خلاص شيم

آره  حالا  بيشترمون اون دوران رو  تموم كرديم  و  هميشه  ياد اون موقع ها مي افتيم

همون  لحظه هايي كه  به دوستامون مي گفتيم :

اگه اين مدرسه ها تموم شه  ديگه حتي ياد اين موقعها نمي افتيم

يادتونه كه چه قدر معلما رو  مسخره مي كرديم  بابت حرفايي كه مي گفتند " از اين دوران  لذت ببرين  ديگه  اين روزا  بر نمي گردن"

و الان مي فهمم كه  چي  مي گفتن

ولي  حيف و صد افسوس كه  گذشته ها بر نمي گرده

كاش زمان به عقب  بر ميگشت

يادمه يكي به مسخره گفت:

" خوب برو جلوي همه ي ساعت هاي دنيا آينه بزار

 اون وقت زمان برعكس ميشه و ميره عقب "

حرفش  قشنگه  ولي آيا واقعاَ مي شه اين كارو كرد ؟

آيا  ميشه به  اون موقها برگرديم

كاش ميشد

 

******

 

 

اون روزا كه اين عكسها رو مي انداختيم دنيايي از شادي و خنده در  كنارمان بود.

هر روز با هم بوديم و كمترين  كينه و نيرنگي  از هم به دل نداشتيم ....

 صفايي در كنارمان بود كه در  هيچ كجايي پيدا نميشه

همه با هم بوديم و سعي در  بودن  بيشتر, لحظه ها را نمي شود بيشتر  كرد اگر مي شد ,

 ما بوديم اولين نفر...

دلهاي ما به وسعت  آسمان آبي و به پاكي و طراوت  صبحگاه بود

حرفهاي ما مانند  نغمه هاي بلبلان  براي عزم ,براي رسيدن  بود

ما نمي خواستيم واژه ي تلخ جدايي را

ما نمي خواستيم  نديدن و نبودن را

ولي اكنون همه ي ما

با اين واژه آشنا شديم

حال اين عكس ها  فقط تصويري از گذشته است . يا ارتباطي  براي رسيدن به آينده

..........

هيچ كس نمي داند فردا چه خواهد شد

ما كجا خواهيم بود

به كجا خواهيم رفت

هر كس در پي سرنوشتي براي رسيدن به مقصود  مي كوشد

و تنها خاطرات است كه با ياد آوري آنها دلها

 را مانند شيشه مي شكند و اشك را مانند قطرات  شبنم جاري مي سازد

تنها اين عكس ها باقي مانده كه مرا و تورا و آنها را

 با خود سوار بر اسب  پرنده ي طلايي سازد

 و با بالهاي رنگين و بزرگش در آسمان آبي  به پرواز در آيد .

حال خود را آماده ساز براي ديدن آن روزها

براي رفتن آن سوي افق ها

براي وصل به مبدآ

براي رسيدن به آنچه در انتظار  تو بود

******

 

اين شعر  هم از آقاي حسين جعفر زاده  است كه از روزنامه ي اميد جوان برداشتم البته تاريخش و نمي دونم كي  بود

شعري كه  تو همه ي دفتر هاي شعرم هستش شعري كه هر موقع مي خونم تمام بدنم مور مور ميشه  و اشك تو چشام جمع ميشه

من كه خيلي  دوسش دارم  اميد وارم  كه  شما ها هم خوشتون بياد

 خوشحال ميشم نظرات قشنگتون رو  بدونم

شاد و سرسبز باشيد

*********

 

سر مشق هاي آب , بابا  يادمان رفت

رسم نوشتن با قلم ها يادمان رفت

گل كردن لبخند هاي هم كلاسي

در يك نگاه ساده حتي يادمان رفت

ترس از معلم ,پاي تخته , حل تمرين

آن لحظه هاي  بي كلك را يادمان  رفت

راه فرار از مشق هاي زنگ اول

اي واي ننوشتيم آقا! يادمان رفت

آن روزها را آنقدر شوخي گرفتيم

جديت در" تصميم كبري" يادمان رفت

شعر "خداي مهربان " را حفظ كرديم

 يادش بخير , اما خدا را يادمان رفت

فردا چه كاره مي شوي ؟موضوع انشاء

ساده نوشتيم آنقدر تا يادمان رفت

ديروز تكليف آب, بابا بودو خط خورد

تكليف فردا نان و بابا يادمان رفت

 

******

نمي دونم شما هم مثل من بوديد يا نه ولي

من و دوستام هميشه  سعي ِمون اين  بود

كه امتحانها رو كنسل كنيم

ديگه هميشه نازي و پريا رو مي فرستاديم پيش معلم ها

بچه ها طوري  عادت كرده بودن كه

مي گفتن امتحان پايان ترم ِ

تاريخ و هندسه 2 سال سوم رو كنسل  كنيم

 

ياد امتحانها  تقلب ها ي بچه ها و

خودمون كه مي افتم  خنده مون مي گيره

يه روز كه امتحان گسسته داشتيم

هيچ وقت يادم نميره

كل بچه هاي كلاس  اون روز تقلب كردن 

ولي جالبه خانم  ابوالمعالي كه اسمش رو  بچه ها گذاشته بودن " كوپريم "

اصلا نفهميد ( شايدم كه من مطمئنم فهميد و به روي ماها نزد )

 در صورتي كه همش  جواب سوالا   تو كاغذ ردو بدل مي شد بين بچه ها

و يكي از بچه هاي كلاس هم كه مي دونم اين جا رو مي خونه (هانيه دوست خيلی خوبم)   يكي از  سوالا رو دو

دفعه نوشت كه  نمره بگيره

الهي  خانم كوپريم هم نمره رو داد 

 و چقدر خنديديم  هنوزم برگه امتحانشو دارم   

و كل كلاس  از  5 نمره نيم ترم  5  رو گرفتند 

فقط چند نفر كه نمي خواستن تابلو بشن

يا يكي  از سوالارو نصفه نوشتن يا ننوشتن

نمي دونم چرا اكثر بچه ها وارد دبيرستان  (سال دوم و سوم )

كه ميشن شروع مي كنن به  تقلب كردن حتي اگه درسشون هم خوب باشه؟؟؟؟؟؟‍‍‍‍‍‍‍

خوب  اين خاطرات خيلي دوست داشتنيه

 نميدونم چرا اصلا اينا رو دارم اينجا مي گم اصلا قرار  نبود اين تقلب و امتحان و بقيه رو بزنم اول مي خواستم  شعرو مطالب بالا باشه ولي خوب

همشو وقتي  داشتم  بالا رو تايپ مي كردم  از  ذهنم گذشت  حالا  اگر هم جمله بنديش  غلط  يا نا جور ِ به

 بزرگيه خودتون ببخشيد  چون رو كا غذ نيومده بود

از  تو ذهن به صفحه ي وبلاگم اضافه شد

شايدم براي اينكه از  يه نواختي  وبلاگم دربياد 

خودمم نمي دونم چرا ؟؟؟؟/

به هر حال اميدوارم كه خوشتون بياد

 

 

 

 

راستي  اگه خوندي نظر يادت نره

 

 

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        سه‌شنبه ۳ آبان ،۱۳۸٤ - HaMiDeH BaNo0

بدون شرح

 

با اون همه بزرگي و پاكی

 

اگه يه چاله ي كوچيك پر آب باشی

 

يه سنگ ريزه مي تونه  داغونت كنه

 

اما....

 

اگه  دريا باشی

 

هيچي نمي تونه

 

تكونت بده

 

 

 

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        دوشنبه ٢ آبان ،۱۳۸٤ - HaMiDeH BaNo0

يا حق

 

 

سلام به شما عزيزان و آرزوی قبولی طاعات

 سلام...

       

          آرام گفته شد ...

                    

                        پرم از التماس امشب...

                                          

                                              دعايم نمي كنيد؟

                                           

                                                          قدرتان پر قدر....

                         

                                                                يا حق
 

              

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        یکشنبه ۱ آبان ،۱۳۸٤ - HaMiDeH BaNo0

نيلوفرانه

 

لحظه هاي بي اغاز , لحظه هاي بي عبور هيچ اتفاقي حتي  ساده ,لحظه هايي كه در مي يابي  تنهايي , از  بودن در ماجرايي دور , وقتهايي كه حت عشق  نيز به  سراغت نمي ايد و هر چه به ديوار هاي نامرئي اطرافت مي كوبي ,براي رهايي در مي يابي كه تنها تريني .

در مي يابي  حتي اناني كه مي خواهي  دوستشان بداري, از تو مي گريزند ,با تنهايي  درخت  خشك  مي اميزي , افسانه هاي رستن  مي خواند برايت , با بسشر خشك رود هم اغوش مي شدي اواز جاري سبز دشت هاي فراموش شده را مي شنوي,تنهايي ات را چه خواهي كرد ؟ درون پر اشوبت را با چه ارام  چه خواهي  كرد ؟فرياد ساليان خفته در  سينه را چه خواهي كرد؟

با قلبهايي كه بيهوده مي تپد كه بگويند زنده  هستند چگونه مي توان كنار امد , تويي كه قلبت  جنس گلبرگ گل بي ريايي و صداقت و مهربانيست با بي مهري هايي كه چون تيشه  بر ريشه ات فرود مي ايند چه خواهي كرد؟

هيچ جز انكه هر روز در خود بيشتر فرو روي و به جايي برسي  كه ديگر كسي  تو را نبيند . در كنارم نشستي بي انكه  دستانم را بگيري , در كنارت نشستم بي انكه نگاهت كنم , با خود گفتم  پس كجاست آنهمه بي تابي  كه  ورق هاي  دفترم را سياه  مي كند , مثل قلب شيطان . كجاست ان همه شوري كه با رويايت تقسيم  مي كردم . فاصله اي بين ما بود , ميا ن فاصله جملاتي نا پيدا, سرزميني كه با گفته هايمان  شكل مي گرفت

گاه سراسر سبز مي شد , گاه تاريك ِ تاريك .

تو به من فهماندي كه ارزش گناه  را داري .

دوستت دارم دوستت دارم , مي خواهمت  اما نه براي اغوش خالي ام براي روح تنهايم , در ميا  سر گشتگي هايي كه به هر سو مي روي در اطرافت  حلقه زده اند .

دوستت دارم  نه براي لحظه اي هم اغوشي  بلكه براي  ابديتي  بي فراموشي, براي تنهايي هايم , براي  انكه بي محابا در  اغوشت بگيرم , از رنج هايي كه  طمع تلخشان را  بعداز گذشت زمان ديگر فراموش كرده ام , خسته شده ام  از رنگ ها دلگيرم , بي رنگي مي خواهم , دستان تو را مي خواهم .

دستاني كه همچون دريا يي آرام مرا  به ورطه ي يكي شدن با  رهايي ماهيها ي  معصومانه  مي كشاند , دستان تو را ,مي خواهم تا از بي پناهي هايم نهراسم , مرا با خود ببر به  شهر خيالت . به عمق نگاهت , به بغض فرو خورده ي حنجره ي دردناكت .

 

از نگاه من تا نگاه تو دنيايي دلبستگي ,

از دستان من تا دستان تو حسرت جانگاه يكي  شدن  ,

از لبان من تا لبان تو سكوتي  پر  تمنا,

بي قرار  تنهايي با توام ,

سر گشته رهايي در  آغوش تو ,

بيا  گرمي تن  تو افسونم كرده است ,

گيسوان آشفته اي بي تاب دستان تب آلود  تواند.

تنهايي تنم در  انتظار  بازوان توست ,

همچون شقايقي وحشي در  انتظاز پر پر شدن با نسيم خواهش توام .

مرا بطلب به سوي آتشگاه  خواستنت , قرباني ام كن ,

من شيفته ي  فراشدن و يكي  شدم با توام .

دشتي از گل سرخ بوسه ام , مرا بخواه ,

در من ريشه بزن ,

بپيچ شاخه هاي آرزويت را به دو احساس من,

مي خواهم طپش قلبت را بر  روي سينه ام حس كنم .

مرا صدا كن. با من از  صبر مگو من صبرم  را از لحظه ديدار تو به خواهش حضورت فروخته ام . من بي قرار لحظه رخوتناك با تو بودنم ,

مغلوب . سر سپرده حقيقت  عاشقانه , هراسم نيست كه عصيانگر بخوانندم .

من عصيان تمامي عشق هاي در سينه مدفون شده ام ,

بيا ,

مهراس ,

اگر از وسوسه راه گريزي بود , آدمي اكنون  در بهشت  مي بود , بيا مرا به  افسانه  ها دعوت كن .

غرقم كن در درياي گناه و در بستر دشت  بيدارم كن , هوسناكي احساست را به لبانم بده  و مرا سر مست كن از  باده ي نوازشهايت ,

غسلم ده در  اشكهاي نيازت ,

محبوبم مي داني  كه دلتنگ با تو بودنم ,

همچون درختي خشكيده در انتظار رويش جوانه اي دوباره ,

بسويم بيا پيش از آنكه   با رويايت  حقيقت را  از ياد  ببرم ,

نه من ريا  نمي خواهم حقيقت ويران كننده ي بودنت را مي خواهم .

بيا مرا ببر  به خوابهايت  به طغيان احساست ,

به درون شوريده ات .

بنوش حيات مرا  چون جرعه آبي گوارا در  تابستاني داغ ,

بيا و داغ گناه را تا ابد بر  پيشاني دل ديوانه  بگذار .

دل من , دستان من , تن من  و احساسم ديگر از  خيال تو  سيراب  شده اند .

حجم حضورت لمس وجودت را مي طلبند.,

تو آرزو نيستي حقيقت سوزان درون سر كش مني ,

رنج خواستنت  بي تابم مي كند  و نبودنت بي خوابم مي كند ,

بيا من , من  سر تا پا آتشم  يا با من بسوز يا كه رهايم كن تا در خويش  خاكستر  شوم ,

نمي خواهم كه  عطش  لبهايم را  با بوسيدن  گلبرگهاي  به شبنم نشسته  ام سيراب كنم ,

نمي خواهم در آغوش برف داغي  تنم را  به فراموشي  بسپرم , تو را مي خواهم ,

صدايم كن  ,

مي خواهمت هر لحظه ,

اكنون ,

حالا بيا

 

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        جمعه ٢٩ مهر ،۱۳۸٤ - HaMiDeH BaNo0

يچكّه از خوبيات

 

 

مِث اسفنج, مثِ مرحان مثِ دريا مي موني

اِنقدر مغروري كه هميشه تنها مي موني

پشت چشم نازك نكن انقد واسه پروانه هات

آخرش از كاروان خوشيا جا مي موني

پاسخ تو محاله كَسِ ديگه بدونه

حلتو من بلدم  مثلِ معما مي موني

چشم تو يه عالمه شعر ِ قديم و. نو داره

مث ِ حافظ مثِ سهراب , مث ِ نيما مي موني

مث ِ مجنون كه نمي گم , مجنون كه طفلي ناز نداشت

تو يه دنيا ناز داري پس  مثِ ليلا مي موني

مثِ شاعري كه پرسيد پريا  چشون شده

مثِ هم صحبت شعراش مث‌ِ آيدا مي موني

سارا اسمش واسه وفاداريش افسانه شد

اگه با وفا بموني مثِ سارا مي موني

مث ِ حوضِ تو حياط ِ خونه  مادر بزرگ

مثِ عكس ِ  ماه  ِكامل  توي شبها مي موني

دنيا بهم مي ريزي وقتي از راه  ميرسي

مث ِ طوفان , مث ِ شورش , مث ِ غوفا مي موني

رقص موهات تو نسيم سمفوني عاشقيه

مث ِ اوج ِ يه ترانه تو نت ِ لا مي موني

هر كجا يي كه بري , آسمونش پايين  مياد

چون همه دوسِت دارن, هميشه بالا مي موني

تو هميشه هستي و مال تموم قرنايي

مث ِ, ديروز , مث ِ فردا, مث ِ حالا مي موني

فال ِ من تو روشنايي ِ چشماي نازته

مث ِ نيتّاي پاك ِ شب يلدا  مي موني

چي ميشه يه شب بياي  يه كم غرورو بشكني

بگي واسه هميشه پهلوي ما مي موني

مث ِ الوند و خزر , مث ِ دماوند و دنا

با شكوهي  تو , مث ِ نخلاي خرما مي موني

توي قطبم دس ِ تو واسه سوزوندن كافيه

اسم ِ استوا مياد تو مث ِ سرما مي موني

اسمتو همه مي پرسن و نمي تونم بگم

توي  شعرام هميشه با اسم زيبا مي موني

مث‌ ِ حرمت صليبي واسه مريم و مسيح

تو مقدّسي مث ِ اسم كليسا مي موني

اِنقَدَر دوري ازم كه نمي شه ببينمت

مث ِ رفتن پيش ِ ابرا , مث ِ ر،ويا مي موني

مث ِ مسجد, مث ِ معبد , مث ِ گنبد , مث ِ نور

تو مث ِ قدم زدن تو شهر ابرا مي موني

مث ِ هر چي كه قشنگه , مث ِ هر چي كه گُله

مث ِ هر چي عطر خوش داريم تو دنيا

مث ِ جنگل , مث ِ رود خونه , مث ِ درد ِ كوير

مث ِ بارون , مث آ‏فتاب , مث ِ صحرا ميموني

روزا شب بو مي شي و شبا كه ما شب بو مي خوايم

مث ِ پونه , مث ِ لادن , مث ِ مينا مي موني

اين كه من چقدر دُوسِت دارم يا نه, هنوز نمي دونم

آخه من نمي دونم تو ميري يا مي موني

خود نويسم ديگه جو هرش داره تموم ميشه

نامَتَم مثل ِخودت , باتز واسه فردا مي موني

  

 

از  دوست عزيزم honey hetfield kabir  به خاطر تمامي زحمات بي دريغ و نا پايانش كمال تشكر و سپاسگزاري را خواهانم...

هاني جان دوستت دارم  

تمامي اين جملات را خود honey گفته بود خواسته  خود شو  يه جورايي مطرح كنه  كه يه شهرتي كسب كرده باشه وگرنه اون براي هيچکس زحمتي نمي كشه

 

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        دوشنبه ٢۱ شهریور ،۱۳۸٤ - HaMiDeH BaNo0

سلام با همه قهر با همه كه نه لااقل با آبان

با من كه حرف نميزني امّا سلام:

چقدر نفس نفس زدم تا تورا در گوشه دنج ِ اولين روز ِ يك ظهر ارديبهشت يافتم . و چقدر آرام و با نرمش و بي نفس زدن دستم را,واژه هاي سرگردانم را ,دلم را پس زدي زيبا, مي پرستمت اين واژه طعمش پرِعود روشن كردن است . هوست كرده ام, تومال چهار فصلي ,اما هيچ فصلي  نمي شود پيدايت كرد . خبر جديد اينكه او كه در  روياهاي من بود براي هميشه در  روياهاي من ماند براي هميشه در روياهاي من ماند و از آن جلو تر نيامد و او كه در عالم واقعيت  مرا مي خواست مرا از روياهايش بيرون كشيد و تا كنار سفرة پاسخ مثبت برد,باختم . بود,آدمِ روياهاي او حقيقت را و  حقيقت آدم روياهاي من را شكست داد.

تيم ممن به يك نفر باخت و او هيچ يك از 11 عضو تيم روياهاي تيم مرا پسند نكرد ,او يك نفر را مي خواست و همان را بدست آورد . اين عدالت ايست يا بي عدالتي ,قضاوتش به عهدة كساني كه مي توانند بين عشق و قسمت و حقيقت ديوار بكشند .

مي خوام شكايت بكنم از  تو به چشماي خودم

كه از روي ديوونگي, بيخودي عاشقت شدم

 مريم حيدرزاده بر گرفته از  کتاب "نامه هايی كه پاره كردي"

 

 

 

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        شنبه ۱٩ شهریور ،۱۳۸٤ - HaMiDeH BaNo0

معجزه ی احساس

سلام حال همه ما خوب است ملالي نيست جز گمشدن گاه به گاه  خيالي دور كه مردم به آن شادماني بي سبب مي گويند با اين حال عمري اگر باقي بود طوري از كنار زندگي ميگذرم كه نه زانوي آهوي بي جفت بلرزد و نه اين دل نا ماندگار بي درمان من....!!!!!!!

با اين حال

بند بند وجودم به تو سلام ميرساند كسي كه از اولين مشق كلاس اولش ديوانه تو بود شايد هم از اول تولدش ,مهم اين است ,آن وقت كه ديوانه تو بودم هيچكس حتي معناي ديوانه شدن را هم نميدانست . عجيب دوستت دارم ساده دوستم نداشته باش امّا نرو ,من به همين دوست نداشتن و بي جوابي و سفر ونيامدن و ناز خريدن و سوختن و مردن و ماندن راضيم تو هم به همين راضي باش  من چيزي جز اين نمي خواهم بگذر همين جور مثل برفي كه از كوه سرازير مي شود مسير آسمان را طي ميكند و دوباره به دريا باز مي گردد , تا هميشه دوستت داشته باشم ....

كسي كه چه برف ببارد چه باران تنها به ياد تو مي افتد ...

قصه  سلام را طولاني تر كردم تا ديرتر به اصل برگرديم....

همون اصلي  كه  هميشه ميترسم  رو ي برگ دفتر بيارمش , اصلي كه نمي دونم  چيه و از كجا يه دفه پيداش  شد تا  زندگي مو  سرنوشت مبهم منو  بهم بريزه  جالبه  اصلي كه نميدونم  چيه باعث از  بين رفتن زندگيم  شده  اصلي كه بدون هيچ دليلي  نمي تونم  حتي ك.لمه اي ازش  بنويسم ولي قبول كنيد بي دليلي گاهي قانع كننده دليل دنياست  ولي  اصلاً باور نكنيد كسي كه از عشق چيزي ميداند حالش خوب باشد حتي اگه بر عكسش را به تو گفت ويترين زندگي بدون غصه كوك ِ سازِ  تماشاي چشمها را بهم ميريزد ,مهم مرتب چيدن آنهاست ديگر حرفي نيست جز اينكه خداحافظي نوعي سلام عجيب براي  آغاز  نامه بعدي كه هر وقت اراده كنم مينويسمش.....

 

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        جمعه ۱۸ شهریور ،۱۳۸٤ - HaMiDeH BaNo0

پدر

پشت درا يك نفره درو واكن يه وقت نره! اون كه به عشق در ميزنه

با مهر درو وا ميكنه مي ياد يه گوشه ي خونه

محبت و جا ميكنه

پشت درا يك نفره درو واكن يه وقت نره اون يه غريب آشناست

از آشنا هم آشنا تره

هميشه توي دل ماست همون كه اسمش پدره

جواد هميشه از داشتن همچنين پدري ناراحت بود هميشه دلش مي خواست يك پدر پولدار و آخرين سيستم داشته باشد(!) با بچه هاي بالا شهر دوستي مي كرد و لباسهاي نو و مرتبش هيچ وقت اصليت او را لو نمي داد. صبح به صبح به خيابان جردن مي رفت و تا اخر شب هر كاري كه فكرمي كرد در شأن يك پسر پولدار زاده است را انجام ميداد و شبها دراز به دراز مي افتاد. مادري نداشت كه چشم به راهش باشد و براي سرد شدن شامش و يا دير كردنش حرص و جوش بخورد . خواهر و برادري هم نداشت كه به خاطر ديدنشان و يا مثلاًََ كمك كردن در درسهايشان كمي زود تر به خانه برود . و او تك فرزند پدر فقيرش بود كه پس از سالها رازو نياز به دنيا آمده بود و همراه با تولدش مادر براي هميشه چشمهايش را بست و او را به اين دنياي فقير هديه كرد.

جواد كه دوستانش او را با نام مستعار “ كامي” صدا ميزدند.

از اوضاع زندگي اش بسيار نا را ضي بود خانه شان متشكل از دو اتاق تو در تو بود كه به يك حياط نيم وجبي ختم مي شد .ديوار هاي خانه آجري و درش چوبي بود و در مجموع هيچ حرفي براي گفتن نداشت .

جواد هر چه قدر هم دير به خانه مي امد باز زود تر از پدر به خانه مي رسيد . حوالي ساعت 3 صبح پدر جواد نالان و خسته پيكر ضعيفش را تا روي رخت خواب و رنگ و رو رفته اش مي كشيد سمفوني ناله اجرا مي كرد . جواد هر شب تا صبح از شنيدن ناله هاي بي امان پدر غرولند مي كرد . او و پدرش كمتر فرصت مي كردند كه هم كلام شوند چون پدرش كارگري مي كرد و كارش صبح و شب و شنبه و جمعه نداشت (!) او تمام سعي اش را مي كرد تا جواد از خريدن لباسهاي مد روز و شيك عقب نماند . او دوست نداشت بر ابروان تنها يادگار زن مر حومش جوانه اخم لانه كند و تا دل نحيفش ريشه بدواند . مريم دختر خاله جواد و همسايه ديوار به ديوار آنها بود كه هر وقت فرصتي پيدا مي كرد لب به نصيحت او مي گشود و مي گفت : ( جواد جان تو بيست و سه سال سن داري و ماشاالله براي خودت مردي شدي و بايد دست بابات رو بگيري اين درست نيست اون كارگري كنه و تو فقط مفت مفت بخوري و بگردي(!)

جواد از دختر خاله اش متنفر بود مريم چادري بود و هرگز به ذهنش (1) خطور هم نمي كرد كه مانتوي كوتاه و شلوار تنگ بپوشد و اين موضوع جواد را از او بيشتر بيزار مي كرد . تمام كار هاي خانه خاله پيرش به دوش او بود و هيچ وقت بوي عطر خارجي نميداد . ناخن هايش ساده و لاك نديده بود و با ناخن هاي فرنچ شده دختر هاي بالاي شهر بسيار تفاوت داشت . جواد دنبال دختري مي گشت كه راه رفتنش مثل كبك باشد و پدرش به اصطلاح مايه دار (!) هر وقت مريم او را كنار مي كشيد و با او صحبت مي كرد جواد حالش بد ميشد و از او متنفر تر(!) طاقت مي اورد و چيزي نمي گفت.

اي اواخر پدر جواد كمي سرحال تر به نظر ميرسيد انگار جوانه اميدي در قلبش شروع به رويش كرده بود كه بر زخمهاي جان و تنش مرهم مي گذاشت . جواد از اين مسئله خوشحال به نظر ميرسيد چون شبها تا صبح از شر ناله هايش در امان بود و راحت تا لنگ ظهر مي خوابيد . همان روزها بود كه پدر او را به كناري كشيد و گفت : ( پسر گلم مي خوام در مورد مريم باهات صحبت كنم او تو را خيلي دوست داره و دختر مهربون و خونه داريه اون وصله تنمونه و بوي مادرت رو ميده ونظرت در مورد ازدواج با اون چيه؟ فكر عروسي شما منو خوب كرده قول ميدي در موردش فكر كني؟!)

جواد هم خنده اش گرفته بود و هم عصباني شده بود با حالتي مسخره جواب داد : ( بله (!) بخت دو تا بد بخت بيچاره تو تسمونا بسته شده (!) ول كن بابا من اگه دنبال اين جور دخترا بودم كه هر روز صبح تا شب وقتم رو تو كوچه هاي بالاي شهر هدر نمي كردم (!) من با دختري دوستم كه اسمش روشنكه و اونو براي زندگي آينده ام انتخاب كردم فقط دنبال يه كار خوب و با كلاس مي گردم كه زود تر از اين خراب شده برم و بگم پدر و مادر ندارم و تنها زندگي مي كنم . واي بابا فكرش رو بكن اگه بياد خونه و زندگي ما رو ببينه چه حالي بهش دست ميده اگه لباس پوشيدنشو ببيني كف مي كني (!) عطراش همه قيمت بالان (!) حرف زدنش با لهجه انگليسيه فكر مي كنم اونور اب زندگي مي كرده من تو نخشم و تا چند وقت ديگه كامل مخش رو ميزنم (!!)

پدر چشمان بي رمقش رو به قد و بالاي جواد انداخت كه به سرعت از او فاصله مي گرفت تا شلوار دمپا گشادش رو براي ديدار فردايش با روشنك اتو بزند . فرداي اون روز دوباره مريم جواد رو صدا زد و گفت خجالت نمي كشي پدرت دوباره حال ندار شده ؟ چه بلايي سرش اوردي ؟ تا حالا اين قدر پريشون نديده بودمش آخه انصافت كجا رفته ؟! دوباره زانو درد و كمر درد امانش رو بريده جواد بس كن ديگه (!!)

جواد كه از دخالتها و نصيحت هاي مريم به ستو امده بود با فرياد گفت:( مرتيكه ديوانه ميگه تورو بگيرم (!) آخه ادم اينقدر ساده مي شه اخه تو كجا من كجا ؟ دلم به چيه تو خوش باشه خودت بگو من تورو مي خوام چه كار ؟!)

مريم كه از همه جا بي خبر بود نفسش بند اومده و طرح مطالبي كه روحش هم از آن خبر نداشت شوك بزرگي به او وارد كرد با بغض تنها يك جمله گفت و رفت : ( تو مثه برادر مني )

جواد از دست خودش ناراحت شد ولي چون يك ساعته ديگر با روشنك قرار داشت همه چيز را به سرعت فراموش كرد و مشغول ژل زدن به موهايش شد و به طرف بالاي شهر حركت كرد (!)

روشنك دست در دست اميد دوست صميمي جواد به طرفش آمد تا جواد را ديد دستش را براي دست دادن داراز كرد و گفت : ( سلام كامي جون ) جواد از شدت ناراحتي در حال تركيدن بود . گفت تو با اميد ...(!) روشنك گفت چرا ناراحت شدي عزيزم (!) من با هر دوتون دوستم . هر دوتونو دوست دارم .

-كامي- فرو ريخت و تحقير شد . به خانه كه رسيد داشت از ناراحتي قالب تهي مي كرد وسط اتاق پهن شد و چشمانش به سقف خيره ماند .

آن شب جواد هر جه انتظار كشيد پدر به خانه نيامد (!) و صبح دوباره مريم بود كه صدايش مي كرد . با بي حوصلگي به طرفش رفت از ديدن سرو وصع اشفته و قيافه گيه كرده مريم جا خورد مريم گفت : ( خوب جواد جان ديگه لازم نيست كه شرمنده دوستاي شيكت بشي . حالا مي توني همه جا بشيني و بگي ديگه هيچ كس رو نداري و تنها زندگي ميكني . مي توني بگي بابات يكي از پولدار ترين و بي غم ترين ادمها بود كه از شدت خوردن و خوابيدن تركيد و 'مرد . ديگه بابايي وجود نداره كه شب تا صبح با صداي ناله اش اذيتت كنه(!!) جواد از حرفهاي مريم چيزي نمي فهميد . بهت زده اطراف را نگاه مي كرد . در همين حال دو تا از كارگران افغاني ساختماني كه پدرش در آن كارگري مي كرد با گريه آمدند و خبر مرگ پدرش را برايش آوردند . جواد با آنها به سمت محل كار پدرش كه تا حالا نديده بودش راه افتاد . در آنجا لباس خوني پدر را نوك سيم هاي خاردار ديد .

لباسي كه تنها پوشش پدر بود (!) جواد منگ شده بود و دنيا در نظرش تيره و تار . از آن روز به بعد در بيمارستان بخش رواني بستري شد و همه را پدر صدا مي زد . ولي پدرش هيچ وقت به عيادت او نرفت تنها كسي كه به او مي رسيد و ترو خشكش مي كرد كسي بود كه هر روز برايش گل مريم مي اورد و داداشي صدايش مي كرد

گرفته شده از مجله ي محبوب و جوان پسند ايراني اتفاق نو

صاحب امتياز و مدير مسئول : محمد صادق درود گر

سر دبير : علي بحريني

روابط عمومي : افشين پاشازاده

نشاني پستي : تهران صندوق پستي 14155.8546

محل دفتر : خيابان كارگر شمالي .پلاك 170

تلفن : 8068259

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        سه‌شنبه ۱٠ شهریور ،۱۳۸۳ - HaMiDeH BaNo0

خيال واهی

تقديم به وبلاگ دوست عزيزمون  رضا  (خیال واهی)

در پهنای آسمان جستجو کردم ستاره ی سهیل شده بود، پیدایش نکردم. در زمین بی کران چشم گرداندم باز هم حضورش یا حتی رد پایش را نیافتم . در دستان پینه بسته ی پدر نگریستم آن را گمگشته در رود خانه چروک دستانش دیدم . به چشمان پر فروغ مادر نظر کردم نور کمرنگش را دیدم که در ته آن سوسو می زد . به قلبم رجوع کردم . در های از آن را در آن ندیدم . به رفاقت دوستان دلخوش کردم ولی باز هم خبری نیا فتم . به صورت خمیده تمام انسانهای دردمند نگریستم دیدم که از گم شدن گم شده من ، کمرشان خم گشته است . به دنیا نگاه کردم ، به اطرافم اما نه، باز هم نبود هیچ اثری ، هیچ نشانی ... یعنی او مرده بود ... در افکار خود غوطه ور بودم که به ناگاه آن را بر روی صفحه ی یک وبلاگ یافتم ، نهفته در کلمات . آری صداقت ، گمشده من تنها در صفحات وبلاگی یافت شد . برگ برگ آن را موشک کردم فرستادم به آسمان . هر سخن شیرینش را را بریدم ، پنهان کردم در خاک زمین ، تمام آن را را بر روی دستان پدر و در مقابل دیدگان مادر قرار دادم ، حرف به حرفش را در قلبم ریشه دار کردم ، آن را در میان دوستان گسترده ساختم و در مقابل چشمان مردم رنج کشیده و دنیای نامرد ، آن را به رخ کشیدم . تا همه معنای صداقت را در وجود وبلاگی زنده دل با نام خیال واهی بیابند و بدانند چه چیز پر ارزشی را در زندگیشان کم دارند .

صداقت...! کلمه ای که فقط نامش باقی مانده است.

www.rezaairf2002.persianblog.ir

 

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        دوشنبه ٢٦ امرداد ،۱۳۸۳ - HaMiDeH BaNo0

تبريک روز مادر

جواب سلام منو نداد

به خاطر دیر اومدنم

دادو فریاد کشید

و تموم دلخوری های

روزانه اش را سرم

خالی کرد بعد از یک

ساعت وقتی خسته شد

وسکوت کرد هدیه ای بهش دادم

و گفتم :

" مامان روزت مبارک !!!"

روز مادر را به تمامی مادران خوب و پاک ایرونی تبریک می گویم

****** 

نمی دانم اگر روزی او را نبینم و یا روزی چند مرتبه نبوسمش آیا زنده می مانم یا نه ؟

نمی دانم تو هم آن چیزی را که من دارم داری یا نه ؟

ولی اگر آن را داری قدرش را بدان که در دنیا یکی است و قدرش را بدان و به او بگو

مادر عزیزم , دوستت دارم

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        جمعه ۱٦ امرداد ،۱۳۸۳ - HaMiDeH BaNo0